Waarom gaan leuke banen toch altijd naar mannen? En waarom heeft je mannelijke collega zich wel een loonsverhoging weten te bluffen, maar jij niet? Wil je weten hoe jij die geweldige baan wel kan pakken en hoe je er wel een salarisverhoging uitsleept? Lees dan door!

Op zoek naar een nieuwe baan

Een poosje geleden was ik bij een vriendin. Een paar jaar geleden had ze een andere baan aangenomen en hoewel ze die inhoudelijk geweldig vond, was ze nu toch weer op zoek naar iets anders. Haar werk, waarvoor ze het hele land doorreisde, was namelijk nogal moeilijk te combineren met haar pubergezin. Maar meer nog stond haar tegen dat aquisitie ook bij het werk hoorde; ze moest zichzelf en haar ‘product’ steeds opnieuw verkopen.
Nou is ze een professional. Ze gaat goed voorbereid naar een klus, weet wat ze wil bereiken en langs welke weg en is flexibel genoeg om mee te bewegen met de groep waar ze voor staat. Dus na het eerste, moeilijke jaar, viel het met die aquisitie eigenlijk wel mee; er werd naar haar gevraagd en ze had meer dan genoeg werk. Maar toch… je hebt altijd dat eerste gesprek met een nieuwe klant, waar je je een beetje doorheen moet bluffen.

Bluffen

Mannen schijnen dat beter te kunnen dan vrouwen. Recent las ik in een artikel dat vrouwen nog steeds minder salaris krijgen dan mannen in dezelfde functie. Tot nu werd aangenomen dat vrouwen minder dan mannen om salarisverhoging vragen. Uit onderzoek is inmiddels gebleken dat ze er wel om vragen, net zo vaak als mannen zelfs, maar dat vrouwen het niet krijgen. Ik vermoed zomaar dat dit komt doordat mannen tijdens die salarisonderhandelingen inderdaad beter bluffen dan vrouwen.

Van onzeker…

Terug naar die vriendin. We bekeken samen een aantal vacatures die zij interessant vond. Op haar lijf geschreven, vond ik. Maar daar dacht zij zelf anders over. Ze voldeed weliswaar aan de meeste functie-eisen en competenties, maar dat ene programma beheerste ze niet goed en een negen-tot-vijf-mentaliteit heeft ze weliswaar niet, maar volledig flexibel in haar tijden is ze ook niet. Toch maar gesolliciteerd, uitgenodigd voor een gesprek en jawel…. afgewezen. De man die de functie wel kreeg, bleken we allebei te kennen. Ook een prima kandidaat hoor, maar wel minder gekwalificeerd en ook nog iets minder flexibel dan mijn vriendin. Maar, volledig overtuigd dat hij de perfecte kandidaat was, heeft hij zich door het gesprek gebluft.

 Naar zelfvertrouwen

Voor het volgende sollicitatiegesprek -voor een functie waar ze niet aan alle eisen voldeed- hebben we ‘geoefend’. Besproken waar ze twijfelde en daar een positieve draai aan gegeven, benoemd waar ze goed in is en dat hier en daar misschien een beetje uitvergroot. Voor de spiegel gekeken welk effect haar non-verbale communicatie had op wat ze vertelde. Vol zelfvertrouwen, met een goed verhaal en een rechte rug, ging ze naar het gesprek. Dat daardoor veel geanimeerder was dan het gesprek voor die andere baan. Wat weer tot gevolg had dat zij meer kon ontspannen en ook op lastige vragen een goed antwoord had. En met succes:deze leuke baan ging nou eens niet naar een man. Mijn vriendin gaat sinds een paar maanden fluitend naar haar werk!

Straal uit wat je wilt!

Misschien is dat het grote verschil in bluffen tussen mannen en vrouwen: mannen focussen zich veel meer op wat ze wel kunnen en poetsen waar ze minder goed in zijn een beetje weg. Vrouwen zijn zich overbewust van wat ze net-niet-helemaal beheersen, waardoor dat de boventoon gaat voeren. Geen wonder dat je dan die geweldige baan of die loonsverhoging niet krijgt: je straalt uit dat je ‘m niet verdiend.
Vrouwen moeten leren tegen zichzelf te bluffen. En FNV Professionals kan daarbij helpen, sinds kort zelfs met een workshop ‘Bluffen voor vrouwen’. Schrijf je in!

14 oktober workshop Bluffen voor vrouwen