Afgelopen dagen is het goed raak. Ineens gebeurt het: Nederland wordt verrast door extreem weer: een flink pak sneeuw. Weg- en treinverkeer lopen helemaal vast. Ondanks de ervaring met code oranje op zondag en de waarschuwingen voor maandag, gaan toch nog velen de weg op maandagmorgen.

Voorproefje extreem weer en twijfels

Die zondag bracht ik m’n zoon naar een concert van de Harmonie. Dat was een glibberige ervaring op mijn zomerbandjes. Net als ieder jaar ben ik weer eens aan de late kant met wisselen. Ik heb maandag een teamoverleg in Utrecht. Ik krijg het een beetje benauwd. Dus App ik de collega’s “ik zie komende maandag tegen de reis op”.

Een wijs besluit

Naast mijn reis vanuit Zuid-Limburg komen er ook drie collega’s uit Groningen . Dan komt de collega die het dichtste bij kantoor woont met de suggestie om maandag toch maar te skypen. Zo hoeven we gelukkig niet de weg op. De vergadering begint maandag mooi op tijd om 10:30 uur. We merken zelfs dat het een zeer effectieve vergadering wordt.

Stille pret over extreem weer

We werken vlot de hele agenda af. Daarna hebben we allemaal we nog een hele middag om naast andere werkzaamheden ook nog het nieuws van het fileleed op de voet te volgen. Die morgen leidde ik de vergadering en kon ik er óók nog actief aan deelnemen. Daarnaast heb ik nog gedurende de vergadering mee getypt. ’s middags ligt er een verslag dat gemaild kan worden. We hebben een beslissing genomen, die we allen zeer wijs vonden.

Geleerd van extreem weer

Dan komt de dinsdag. Weer staat er een vergadering (van slechts 1 uur) in mijn agenda gepland in Utrecht. De weer- en verkeerssituatie ziet er wel beter uit dan maandag, maar goed is het nog niet. Door de goede ervaring van de dag ervoor, besluit ik om ook vandaag het lot niet te tarten. Ik vraag bij de voorzitter, of die een conference-call voor mij kan opzetten. De aard van de agenda laat immers toe dat ik met inbellen kan deelnemen.

wederom een effectieve vergadering

Met mijn Skype verbinding kan ik perfect deelnemen. Ik merk zelfs dat het eenvoudiger is met mijn tweede beeldscherm, dat ik steeds heb op mijn thuiswerkplek. Alle stukken kan ik beter dan ik normaal op het scherm volgen. Ik hoef me immers slechts op de tekst te concentreren en te luisteren. In een vergadering vind ik het niet prettig als iedereen aan zijn beeldscherm gekluisterd zit. Op mijn thuiswerkplek stoort dat echter niemand.

Waarom heb ik daar eigenlijk extreem weer voor nodig?

Zo zie ik het ineens, iets dat ik eigenlijk allang wist, maar dat ik dan niet doorzet: Ik kan uren reistijd besparen zonder dat mijn werk daaronder lijdt. Door de nood geboren blijken de online bijgewoonde meetings mij in twee dagen minimaal acht uur (de file-ellende van die maandag niet eens meegeteld) te besparen. Tijd die ik nuttiger kan besteden, zoals aan het schrijven van deze blog en daarnaast nog tijd hebben om de kerstboom met mijn  vrouw op te zetten. Waarom doe ik dat niet vaker?

Fijne en veilige december voor alle professionals.